deal!


si ces, pumunta dito sa bahay kaninang alas dose ng hating gabi. kasi wala na sila nabiling ticket papuntang banawe. kaya dito na siya dumirecho at hinatid ni jp. so as usual, dahil nandito siya, no sleeping. haha. hindi naman sa hindi ako pinatulog ngayon ni ces, me ginagawa pa talaga ako nun. so okay lang. so nanood siya ng movies at nasa fone kami with niko and jp.


birthday lunch ni cathy sa house nia.


kasama ko si ces, met up efren and bren in galle. weeh! super i miss them. sana nga sina bea din eh diba? para masaya!! pero hindi sila sumasagot eh. oh well. kahit super short lang n time at kwentuhan with bren and ef, okay lang. cathy and i were very happy to see them again, and hoping to see them and the rest soon! madaming kulang. MAGPARAMDAM NAMAN yung mga nawawala!!!!! asan kaya sila ano?


ay naku, super sarap ng chocolate cake na ni bake ni gretz. *bow*handsdown* todo! feeling ko magkicrave ako nun. haha. tulad ng pagkicrave ko sa BBQ and java rice na binenta nila sa bazaar! hahaha..


nalulungkot ako. pag iisipin ko ng malapit na mag wednesday. ayaw ko pa kasing umalis si tam dito. hindi na ako sanay ng wala siya. oo sanay ako na hindi siya nakikita kasi shempre walang pasok ganun. pero i know naman na pag may pasok na ulit, nandun din siya sa skul, nasa lib, online siya o kaya katabi yung ibang chinese. pero thi time, ito na eh. aalis na siya, babalik na siya sa korea. šŸ˜¦


hay. sa wakas na tapos ko na at naintindihan nag American Dreamz. kasi naman. haha. ‘ it’s better to deal with reality no matter how unpleasant it is ‘ tama nga naman.. kasi dapat hindi tinatalikuran ang reality. hindi kinocover up. hindi nagbubulagbulagan. dapat hinaharap. parang truth hurts lang kasi ito eh. mas maganda na harapin ang realidad kasi ito ay makakatulong sa atin maging mas malakas eh. makakatulong satin kung paano natin isosolve ang isang problema. kasi iwasan mo ang problema, hindi siya matatapos. nanjan lang siya. eh pagharapin mo, may possibility na ma solve siya diba? wag takbuhan. suicide. damn it. ang sarap sarap mabuhay eh. kahit may problema.


kaya ito, haharapin ko na ang katotohanan na kailangan ng bumalik ni tam sa bansa niya. super na-attach lang talaga ako sa kanya. grabe. i’ll never forget her. šŸ˜„ sana bumalik pa siya dito sa pilipinas. or ako sana soon makapunta ako korea! hehehe. move on! šŸ™‚

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: