Kasalanan bang…

magmahal?

YEs!!!!!!!!.. what an interesting question! You know what san ko yan tinanong? Dun kay Father nun nag confession ako.. sa pari na nagkasal kay kuya jay at ate cyndee nun saturday. Kasi kinailangan pang mag confession ng lahat ng kasali sa entourage. Grabe-han lang ah. Muntik na kaming mag back out dahil dun. hahaha. eh dahil mahal namin si ate cyndee, kami pa rin ay nag confess. haha. Huli ko atang confession ay 2004 pa. Ayaw ko nga mag confess kasi kay Fr. Bart lang ako nag coconfess. Eh ba naman, sa kanya ako sanay, mula ng natuto akong mag confess, sa kanya na ako nagcoconfess eh. Buong St. Paul Life ko ba naman diba?

kaya ito.. so freaking pure again. hahahaha. ang panget.

pero nakakatawa diba? natawa rin ako sa sarili ko eh. pagkatapos niyang magsermon, at ibigay ang mga dadasalin ko, biglang sabi ko “ay, father pwede pong magtanong” sabi niya “ano yun”… sabay tinanong ko. feeling ko gusto na niyang tumawa. feeling ko tawang tawa na siya sa tinanong ko. pero dahil serious mode kami lahat dun di niya magawa at pinigilan ang sarili. hehehe.

ang sagot niya? secret. hahaha. gusto niyong malaman? well, anyway.. sige sasabihin ko na. ang sabi lang naman niya.. hindi naman daw kasalanan ang magmahal. Nagiging kasalanan lang daw yun pag in the process of loving, eh, nagkakasala ka. pero if not, hindi naman. Hahahaha!!! kaloka talaga ako!!!!!!

Anyway. i’m back from my short vacation in Alabat, Quezon where my friend and kinakapatid, ate Cyndee had her wedding. Dun kasi province ni kuya Jay eh. Anyway, ganun pala ang kasal sa probinsya. ang daming kailangan. tapos, ganun pala buhay sa probinsya. Napaka simple din. Alam mo yun, yung bahay bukas yung bintana. as in bukas. napaka trusting nila dun. basta ang sarap dun. fresh na fresh pa ang pagkain! hay. i’ll miss life there! hehe. Sarap pa, kasi isang lakad mo lang, nandun na yung beach.!!!!

Super nag-enjoy ako with them, the Sollestre Family. Sila kasi yung second family ko eh. Super love ko sila lahat. Parang kapatid ko na silang lahat. Masaya ako when i’m with them. Sobra. Parang sila kasi yung epitome of a family i never had. tipong ganun kalaki. ahaha. wala lang. barkada ko lang yung iba sa kanila dati eh.. yung kinasal at yung dalawang sumunod sa kinasal. Pero naging halos kapatid ko na sila. hehe. mommy ko na rin mommy nila. basta, hay nako. ayun lang. sila, super saya kahit what they have lang is yung enough for them.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: