this is called reminiscing

Happy Birthday Ellai!! I was calling her up exactly 12 midnight. But no answer. She’s already asleep. Nakakainis! What a nice way to open her birth day, by sleeping. hahahaha!!!


Grabe kanina, sa Business Comm class ko, Korean Invasion!!! I think around 15 ang korean classmates ko. Nothing bad about it, it’s cool, it’s just that, i’m already missing Tam, with the Koreans around, i’ll be missing Tam even more.


On my way home awhile ago, from Ellai’s house, nasalubong ko si Ate Cita. It’s been months or maybe a year or so since i last saw her. She’s actually my mentor in singing or whatever you call it. She was the coordinator of my choir in our chapel. Grabe lang ang reaction niya nun nakita niya ako, Bumilog na daw ako. Mas bagay daw sakin kaysa dati payat. I-maintain ko daw ito, wag na daw ako papayat pa or papataba pa. okay na daw ito. kumusta naman yun diba?


Eh pagpunta ko sa house ni Ellai kanina wala siya, kakaupo ko lang, she called me at nagpasama. so, I went to mass with Ellai kanina. We were an hour early sa mass. Kasi naman, super tagal na talaga mula ng huli kaming nagsimba, nagchoir, nagawi sa parish, we kinda already forgot the schedule there. Shempre, namangha pa kami sa mga bagong decorations dun sa loob ng parish diba, meron mga new na parang stained glass na thing pero hindi siya stained haha, parang ganun lang. Tapos may confession booth na at may mga cabinets sa sides, taz yung choir meron na sari-sariling mic na. how about that diba? Ang dami na talagang pinagbago diba? again, the ever-changing world.


Ito pa! Sakto after ng mass, nag usap kami agad ni Ellai, sabi niya, naalala niya daw nun mga panahon na nagka choir pa kami. Guess what! I’ve been thinking about it too. Naalala namin parehas yung mga times na nagpractice ng kanta at sayaw, yung mga nag aaction kami sa mass, yung pag-upo namin sa sinumpang swing na hindi gumagalaw, pagkain ng ice candy after kumanta at yung mere kwentuhan habang nagmamass. hehe. Kinanta pa nga nung communion yung very first song i learned sa choir eh. yung Awit ng Paghahanggad. Yun yung pinaka-favorite kong song sa church eh. hehehe. We just realize that we both miss the old times. As in yung dating-dati minus something i don’t want to mention anymore. Now’s different. really. hay.


Ces and I were also reminiscing about the day when we first met. Ang tagal namin inisip grabe, pero nasagot naman namin kung kailan, it was September 16, 2005. New student kasi siya, nakita ko siya nakaupo sa isa sa mga couch nagbabasa ng kanyang new happy potter 6 book. Ako naman, kakarating ko lang from Eastwood, umupo din sa couch near her about to read my new Sisterhood of the Travelling pants book. So, yun, dun kami nagkakilala, right before our film studies class. =)


Ang galing, naalala ko lang nung saturday while we were on our way to EJ’s house, Ces told me, “Gaux, 16 ngayon!!!” Nang-aasar lang siya sakin, kasi alam niya i hate this number. Yun pala, kaya siya nag ganyan, unconsciously may ibang meaning siya for us. Nalaman lang namin kung ano siya 2 days after our anniversary. Well, belated happy aniversary Ces! My world would be different without you and it wouldn’t be as complete as it is now. I love yah! Ayan, nilagay ko pa yung first pic natin together that happened 2 days away bago tayo maging one month friends. hahaha. Anyway, naalala ko tuloy, last june, when we went to Ua&p. Parang yun yung first time namin ni cathy na pumunta dun after namin umalis dun. Nun hinanap ko yung date kung kailan kami nagkakilala ni cathy nun first day dati, nalaman ko na 2 days late nanaman from our anniversary na nalaman kung kailan. hahaha. lagi na lang! At lahat ng sinet naming anniversary dates, wala pang nagaganap – yung total, ek, jack’s loft! wala pa lahat! hindi pa namin nacecelebrate! ayos diba??? ahaha! anyway, macecelebrate din namin yun. maybe. soon. hehe.


so much for the reminiscing. super dami ng pwede pang maalala. basta i’ll always treasure all the memories i have with my grrkada 🙂

Leave a comment